Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 326
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
चिच्छेद सहसा राजन्नसम्भ्रान्तो वरासिना । राजन! वे तोमर अभी भीमसेनतक पहुँच ही नहीं पाये थे कि उन महाबाहु पाण्डुकुमारने बिना किसी घबराहटके अपनी अच्छी तलवारसे सहसा उन्हें आकाशमें ही काट डाला
sañjaya uvāca | ciccheda sahasā rājann asambhrānto varāsinā |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਤੋਮਰ ਹਾਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਿ ਨਿਡਰ ਮਹਾਬਾਹੁ ਪਾਂਡੁਨੰਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਝਟ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸੁੱਟਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in extreme conflict, the ideal warrior acts with steadiness (asambhrānta), using trained discernment and restraint rather than fear-driven impulse; composure becomes an ethical strength that prevents reckless harm.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that incoming tomara-weapons had not yet reached Bhīma when the mighty Pāṇḍava, remaining calm, swiftly sliced them apart in the air with his sword.