Shloka 956
गौरुडव्यूह-रचना तथा अर्धचन्द्र-प्रत्यव्यूह
Garuḍa Array and the Ardhacandra Counter-Formation
शनकैरशभ्ययाच्छवेतं गाड़ेय: प्रहसन्निव । तब दूसरे रथपर बैठकर धनुषकी टंकार करते हुए गंगानन्दन भीष्म उदास मनसे हँसते हुए-से धीरे-धीरे श्वेतकी ओर चले
śanakair aśabhyayāc chvetaṃ gāḍeyaḥ prahasan niva | tataḥ dvitīye rathopari niṣaṇṇaḥ dhanuṣaḥ ṭaṅkāraṃ kurvan gaṅgānandanaḥ bhīṣmaḥ udāsa-manasaḥ hasann iva śanaiḥ śanaiḥ śvetasya abhimukhaṃ yayau |
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਗੰਗਾ-ਨੰਦਨ ਭੀਸ਼ਮ ਜਿਵੇਂ ਮੰਦ ਤੇ ਸੰਯਤ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਵੇਤ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਟੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਦਾਸ ਮਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਕਦਮ-ਬ-ਕਦਮ ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action with inner detachment: Bhīṣma advances in battle performing his role without visible agitation, suggesting that duty (svadharma) can be carried out with composure and non-attachment to emotional turbulence.
Sañjaya describes Bhīṣma moving slowly toward the warrior Śveta. Bhīṣma is on a chariot, twanging his bowstring as a martial signal, and appears to smile—yet his mind is described as detached—indicating calm confidence as he closes in for combat.