Shloka 48
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानै- न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रै: एवंरूप: शक््य अहं नूलोके+ द्रष्ट त्ववन्येन कुरुप्रवीर
na vedayajñādhyayanair na dānaiḥ na ca kriyābhir na tapobhir ugraiḥ | evaṃrūpaḥ śakyo ’haṃ nṛloke draṣṭuṃ tvadanyena kurupravīra ||
ਹੇ ਕੁਰੂ-ਪ੍ਰਵੀਰ ਅਰਜੁਨ! ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਨਾ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ—ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
The vision of the Divine in its universal form is not a product of external religious merit—scriptural study, sacrifice, charity, ritual, or harsh austerity. It is a revelation granted by divine grace, emphasizing inner devotion and God’s choosing rather than mere performance.
After Arjuna has been shown Krishna’s terrifying and all-encompassing universal form on the battlefield, Krishna explains that such a vision is extraordinarily rare in the human realm and that only Arjuna has been granted it; conventional religious practices alone cannot produce this direct theophany.