Shloka 22
अनीकव्यूहप्रतिव्यूहः
Counter-deployment of Divisions and the Opening Tumult
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि श्रीमद्धगवद्गीतापर्वणि श्रीकृष्णार्जुनसंवादे द्वाविंशोडध्याय:
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi śrīmadbhagavadgītāparvaṇi śrīkṛṣṇārjunasaṃvāde dvāviṃśo 'dhyāyaḥ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਅਰਜੁਨ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਬਾਈਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
This line is not a doctrinal verse but a colophon: it formally closes the chapter and identifies the work (Mahābhārata), the larger book-unit (Bhīṣma Parva), the embedded section (Bhagavad Gītā), and the speakers (Kṛṣṇa and Arjuna). Its function is to frame the ethical instruction as part of the Kurukṣetra narrative.
The chapter has concluded, and the text signals the end of Adhyāya 22 within the Bhagavad Gītā portion of Bhīṣma Parva. It situates the teaching as occurring in the Kṛṣṇa–Arjuna dialogue on the battlefield context.