Shloka 24
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
ततो बर्हिणवाजानामयुतानन््यर्बुदानि च । धनंजयरयथे तूर्ण पातयन्ति सम भूमिपा:
tato barhiṇavājānām ayutāny arbudāni ca | dhanañjaya-rathe tūrṇaṁ pātayanti sma bhūmipāḥ || ekaikaṁ tribhir ānarccchat kaḍuka-barhiṇavājitaiḥ |
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤਦ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਅਯੁਤਾਂ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਮੋਰ-ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਪਾਰਥ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤਿੱਖੇ ਮੋਰਪੰਖ-ਯੁਕਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੀੜਾ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਠੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and disciplined response under overwhelming pressure: even when many rulers unleash a massive volley, the righteous warrior maintains focus and counters with measured, effective force—an ethic of duty (kṣatriya-dharma) expressed through control, precision, and courage.
Sañjaya describes a coordinated attack in which numerous kings shower Arjuna’s chariot with vast numbers of peacock-feathered arrows. Arjuna answers by striking each adversary with three keen arrows, causing them pain and halting their momentum despite the massed assault.