Shloka 30
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
इत्युक्त्वा भरतश्रेष्ठ क्षत्रियान् प्रवपठ्छरै: । आससाद दुराधर्ष: पाण्डवानामनीकिनीम्,भरतश्रेष्ठ! ऐसा कहकर दुर्थर्ष वीर भीष्मने क्षत्रियोंपर अपने बाणोंकी वर्षा करते हुए पाण्डवोंकी सेनापर आक्रमण किया
ity uktvā bharataśreṣṭha kṣatriyān pravapañ chharaiḥ | āsasāda durādharṣaḥ pāṇḍavānām anīkinīm ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ— “ਹੇ ਭਰਤ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਜਿੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma as understood in epic warfare: after declaring one’s intent, a warrior must act decisively. It also implicitly points to the ethical tension of duty-driven violence—heroic resolve can still deepen collective suffering.
After making a statement (in the preceding context), Bhīṣma begins a fierce assault: he rains arrows upon the opposing kṣatriya fighters and then advances to strike the main Pāṇḍava battle formation.