Shloka 16
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम्
tatrādbhutam apaśyāma bībhatsor hastalāghavam | yathā vāyur ghanān chinnabhinnaṃ karoti tathā bahubhir yoddhaiḥ kṛtaṃ duḥsahaṃ bāṇa-varṣaṃ sa eko ’pi nivārayām āsa ||
ਉਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬੀਭਤਸੁ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਫੁਰਤੀ ਵੇਖੀ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ-ਫਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਉਸ ਅਸਹਿ ਤੀਰ-ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within warfare, disciplined mastery and presence of mind can function ethically as restraint: Arjuna’s skill is portrayed not merely as aggression but as the capacity to protect and to prevent overwhelming harm.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna displayed astonishing dexterity, single-handedly countering a fierce, collective barrage of arrows from many opposing warriors—likened to wind shredding clouds.