Shloka 11
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
शिखण्डी विजयश्नैव राक्षसश्ष घटोत्कच:,महाराज! शिखण्डी, अर्जुन, राक्षस घटोत्कच, महाबाहु चेकितान तथा पराक्रमी कुन्तिभोज--ये विशाल सेनासे घिरे हुए वीर युद्धभूमिमें यथायोग्य स्थानपर खड़े थे
sañjaya uvāca | śikhaṇḍī vijayaś caiva rākṣasaś ca ghaṭotkacaḥ | mahārāja śikhaṇḍī arjunaś ca rākṣaso ghaṭotkacaḥ mahābāhuś cekitānaḥ tathā parākramaḥ kuntibhojaḥ—ete viśālā senayā parivṛtā vīrā yuddhabhūmau yathāyogya-sthāne tiṣṭhanti |
ਮਹਾਰਾਜ! ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਵਿਜੈ, ਰਾਖਸ਼ ਘਟੋਤਕਚ, ਅਰਜੁਨ, ਮਹਾਬਾਹੁ ਚੇਕਿਤਾਨ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਯੁੱਧਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the chaos of war, dharma expresses itself as disciplined action: warriors take their assigned places, indicating responsibility, coordination, and adherence to role-based duty rather than impulsive violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that key Pāṇḍava-aligned heroes—Śikhaṇḍī, Arjuna, Ghaṭotkaca, Cekitāna, Kuntibhoja (and a warrior named Vijaya)—are positioned on the battlefield, surrounded by a large force, each standing where strategy and fitness require.