Shloka 22
भीष्म-पर्व अध्याय १०० — त्रिगर्त-आक्रमण, भीष्म-केन्द्रित पुनर्संयोजन, तथा शक्त्यस्त्र-विनिमय
अरजोअम्बरसंवीत: सिंहखेलगतिर्नुप । शुशुभे विमलार्चिष्मान् नभसीव दिवाकर:
arajo’mbara-saṁvītaḥ siṁha-khela-gatir nṛpa | śuśubhe vimalārcīṣmān nabhasīva divākaraḥ ||
ਰਾਜਨ! ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਿਰਮਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਿੰਘ ਵਰਗੀ ਗਰਵ ਭਰੀ, ਖੇਡਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੁੱਚੀ ਕਾਂਤੀ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਦਾ ਸੀ।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse uses classical omens of virtue and power—spotless clothing, lion-like gait, sun-like radiance—to suggest that inner resolve and righteous authority manifest outwardly. In epic ethics, such imagery supports the idea that a dharmic warrior’s presence inspires confidence and steadiness amid war.
Karna is describing a prominent figure’s appearance on the battlefield: the person is dressed in clean garments, walks with leonine confidence, and shines like the sun in the sky—an elevated portrait meant to convey formidable, auspicious heroism.