Shloka 7
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
ते किरन्त: शरव्रातान् वारणप्रतिवारणान् । रणे जयमभीप्सन्त: कौन्तेयं पर्यवारयन् ७ ।।
te kirantaḥ śaravrātān vāraṇaprativāraṇān | raṇe jayam abhīpsantaḥ kaunteyaṃ paryavārayan 7 ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹ ਐਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਤ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਦੇਣ; ਰਣ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੌਂਤੇਯ ਨੂੰ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। (7)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension in warfare: the drive for victory can become an overpowering collective force, yet the dharmic ideal for a kṣatriya is steadiness and disciplined courage even when surrounded and outnumbered.
A group of fighters rains down heavy volleys of arrows—described as capable of stopping even elephants—and, intent on winning the battle, they encircle Kaunteya (Arjuna) on the battlefield.