प्राग्ज्योतिषे वज्रदत्त-धनंजय-समागमः
Vajradatta Confronts Dhanaṃjaya at Prāgjyotiṣa
ततो हलहलाशब्दो दिवस्पृणभवत् तदा । नानाविधानां भूतानां तत्कर्माणि प्रशंसताम्,फिर तो अर्जुनके उस पराक्रमकी प्रशंसा करते हुए नाना प्रकारके प्राणियोंका कोलाहल समूचे आकाशकमें व्याप्त हो गया
tato halahalāśabdo divaspṛṇ abhavat tadā | nānāvidhānāṃ bhūtānāṃ tatkarmāṇi praśaṃsatām ||
ਫਿਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ‘ਹਲਹਲਾ’ ਦੀ ਮਹਾਂ ਗੂੰਜ ਉੱਠੀ ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਭਰ ਗਈ; ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸ ਕਰਤਬ (ਪਰਾਕ੍ਰਮ) ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how a deed aligned with dharma—courage used for a rightful purpose—naturally earns widespread praise. Ethical force (valour with restraint and right intent) is distinguished from mere aggression by the kind of acclaim it generates.
Vaiśaṃpāyana describes a moment when many kinds of beings raise a loud, sky-filling clamour while praising the feat just performed—understood in context as Arjuna’s celebrated act of prowess.