Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 20
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
स कम्मिंश्चित् क्षुधाविष्टः फलभारसमन्वितम् । बिल्व॑ ददर्श विप्रर्षिरारुरोह च त॑ तत:
sa kammiṁścit kṣudhāviṣṭaḥ phalabhārasamanvitam | bilvaṁ dadarśa viprarṣir āruroha ca taṁ tataḥ |
ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਤੀਖੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਬਿਲਵ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ; ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a sage experiences bodily needs like hunger; the narrative highlights how necessity is met through simple, nonviolent means (gathering fruit) while maintaining the broader discipline of dharma and restraint.
While traveling, the sage—afflicted by hunger—spots a fruit-laden bilva tree, climbs it, and starts plucking and dropping the fruits to eat and continue his journey.