Shloka 3
Adhyāya 48: Brahmopadeśa on Prāṇāyāma, Sāttvika Vṛtti, and the Sattva–Kṣetrajña Question
निमेषमात्रमपि चेत् संयम्यात्मानमात्मनि । गच्छत्यात्मप्रसादेन विदुषां प्राप्तिमव्ययाम्
nimeṣamātram api cet saṁyamyātmānam ātmani | gacchaty ātmaprasādena viduṣāṁ prāptim avyayām ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਝਪਕੀ ਜਿਤਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਪ੍ਰਸਾਦ (ਸ਼ਾਂਤੀ-ਕਿਰਪਾ) ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਖੰਡ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even momentary but genuine inward restraint—collecting the mind into the Self—can open the way to the imperishable goal; inner serenity (ātmaprasāda) is presented as the immediate spiritual catalyst leading toward the wise ones’ highest attainment.
Vāyudeva is instructing the listener(s) on the power of yoga-like self-restraint, emphasizing that even a brief instant of true concentration and inner composure can lead toward the enduring spiritual state sought by realized sages.