Shloka 6
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
मेखला च भवेन्मौज्जी जटी नित्योदकस्तथा । यज्ञोपवीती स्वाध्यायी अलुब्धो नियतव्रत:
mekhalā ca bhavenmaujī jaṭī nityodakastathā | yajñopavītī svādhyāyī alubdho niyatavrataḥ ||
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਮੁੰਜ ਦੀ ਮੇਖਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਜਟਾ ਧਾਰੇ, ਨਿੱਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤ ਪਹਿਨੇ, ਵੇਦ-ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਿਯਤ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True brahmacarya is defined by disciplined external observances (muñja-girdle, sacred thread, daily bathing, ascetic appearance) grounded in inner virtues—especially steady vows, commitment to Vedic study, and freedom from greed.
Vāyu-deva is instructing about the proper conduct and identifying marks of a brahmacārin, listing the practices and qualities that constitute regulated student-life and dharmic restraint.