Shloka 29
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
सिद्ध उवाच विविधै: कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्व केवलै: । गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च संस्थितिम्
siddha uvāca: vividhaiḥ karmabhiḥ tāta puṇya-yogaiś ca kevalaiḥ | gacchantīha gatiṁ martyā devaloke ca saṁsthitim ||
ਸਿੱਧ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤਾਤ! ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੇ ਜੀਵ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਪੁੰਨ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ, ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਗਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਿਰ ਨਿਵਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Meritorious action (puṇya-karma) shapes one’s destiny: it yields good outcomes in this life and can lead to an established place in heaven (devaloka). The verse emphasizes ethical causality—results follow from the moral quality of deeds.
A Siddha instructs the addressed listener (“tāta”) about the fruits of varied virtuous actions, explaining how humans, through merit alone, obtain favorable worldly results and a heavenly abode.