Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 18
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
मरुत्त उवाच इन्द्र: साक्षात् सहसाभ्येतु विप्र हविर्यज्ञे प्रतिगृह्नातु चैव । स्वं स्वं धिष्णयं चैव जुषन्तु देवा हुतं सोम॑ प्रतिगृह्नन्तु चैव
Marutta uvāca: indraḥ sākṣāt sahasābhyetu vipra havir-yajñe pratigṛhṇātu caiva | svaṁ svaṁ dhiṣṇyaṁ caiva juṣantu devā hutaṁ somaṁ pratigṛhṇantu caiva ||
ਮਰੁੱਤ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ! ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰੋ ਕਿ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਇੰਦਰ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭਾਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸਨਾਂ ‘ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਾਨ ਕਰਨ।
मरुत्त उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic ritual order and reverent hospitality: the sacrificer seeks the gods’ direct presence, proper seating, and willing acceptance of offerings, showing that worship is not mere formality but a relationship of honor, invitation, and rightful distribution of shares.
King Marutta addresses a brahmin-sage, urging him to make the necessary effort/arrangements so that Indra arrives quickly to the sacrifice, accepts his oblation, and the other gods take their appointed ritual seats and partake of the offered Soma together.