Shloka 25
धृतराष्ट्राश्रमगमनम् — The Pandavas’ Procession to Dhritarashtra’s Hermitage
अथ पुण्यं गिरिवरमस्तम भ्यगमद् रवि: । ततः कृताभिषेकास्ते नैशं कर्म समाचरन्,तदनन्तर सूर्यदेव परम पवित्र अस्ताचलको जा पहुँचे। उस समय सब लोग स्नान करके सायंकालोचित संध्यावन्दन आदि कर्म करने लगे
atha puṇyaṃ girivaram astaṃ abhyagamad raviḥ | tataḥ kṛtābhiṣekās te naiśaṃ karma samācaran ||
ਫਿਰ ਸੂਰਜਦੇਵ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ ਸਭ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਰਾਤ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਮ—ਸਾਂਝੀ ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਆਦਿ—ਆਚਰਨ ਕੀਤੇ॥
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness in dharma through daily discipline: purification by bathing and the timely performance of evening rites (sandhyā) are upheld as ethical-spiritual order, regardless of external circumstances.
As the sun sets behind a sacred mountain, the group completes ritual bathing and begins the customary evening observances appropriate for nightfall, such as twilight worship.