Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
जम्मु: पुरस्कृत्य महानुभावं शतक्रतुं वृत्रहण नरेन्द्रा: । तीर्थानि सर्वाणि परि भ्रमन्तो माघ्यां ययु: कौशिकी पुण्यतीर्थाम्
Jambhuḥ puraskṛtya mahānubhāvaṃ śatakratuṃ vṛtrahaṇaṃ narendrāḥ | tīrthāni sarvāṇi pari bhramanto māghyāṃ yayuḥ kauśikīṃ puṇyatīrthām ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੰਬੂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਹਾਨੁਭਾਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਬਣਾ ਕੇ ਉਹ ਨਰੇਂਦਰ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲੇ। ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ-ਭਟਕਦੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪੁੰਨ-ਤੀਰਥ ਤਟ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
भीष्म उवाच
The verse highlights tīrtha-yātrā as a dharmic discipline: moving through sacred places with right intention, under worthy guidance, and at auspicious times to cultivate merit (puṇya) and moral refinement.
A group of kings, led by Indra (praised as Śatakratu and Vṛtrahan), travels through many pilgrimage sites and arrives at the holy Kauśikī river on the Māgha full-moon observance.