Shloka 130
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
गण्डा बोली--जिस स्त्रीने मृणालकी चोरी की हो उसे सदा झूठ बोलनेका, भाई- बन्धुओंसे लड़ने और विरोध करने और शुल्क लेकर कन्यादान करनेका पाप लगे ।।
gaṇḍā bolī—yas strī mṛṇālaṃ corayitvā gṛhṇīyāt sā sadā mṛṣāvādasyāparādhaṃ labhate, bhrātṛ-bandhubhiḥ saha kalaha-virodhaṃ ca, śulka-grahaṇena kanyādānasya ca pāpam. sā svayaṃ sādhayitvā (pākaṃ kṛtvā) prāśnīyāt, dāsye jīryatu caiva hi; vikarmaṇā pramīyeta—bisa-stainyam karoti yā.
ਗੰਡਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਿਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਮ੍ਰਿਣਾਲ/ਬਿਸ ਚੁਰਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਝੂਠ ਬੋਲਣ, ਭਰਾ-ਬੰਧੂਆਂ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਕਨਿਆਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਪਕਾ ਕੇ ਇਕੱਲੀ ਖਾਏਗੀ, ਪਰਾਈ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੁੱਢੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਕੁਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਹ ਮ੍ਰਿਣਾਲ-ਚੋਰੀ ਦਾ ਫਲ ਹੈ।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even a seemingly small act of theft is treated as a serious breach of dharma, leading to moral degradation (lying, conflict with kin) and social-spiritual downfall (servitude, ignoble end). The passage also condemns treating marriage as a transaction by taking a fee for kanyādāna.
Within Viśvāmitra’s discourse, Gaṇḍā speaks a rule-like pronouncement describing the karmic and social consequences assigned to a woman who steals lotus-stalk (mṛṇāla/bisa), listing specific resulting faults and misfortunes.