Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 36
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
गणित: पज्चवीर्यश्रु आदित्यो रश्मिवांस्तथा । सप्तकृत् सोमवर्चाश्च विश्वकृत् कविरेव च
gaṇitaḥ pañcavīryaśru ādityo raśmivāṁs tathā | saptakṛt somavarcāś ca viśvakṛt kavir eva ca ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹ ਗਣਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੰਚਵੀਰ੍ਯਸ਼੍ਰੁ ਵੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਤੇ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ—‘ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ’ ਹੈ। ਉਹ ਸਪ੍ਤਕ੍ਰਿਤ, ਸੋਮਵਰਚਾ, ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍ਰਿਤ—‘ਸਭ ਦਾ ਕਰਤਾ’—ਅਤੇ ਕਵੀ—‘ਗਿਆਨੀ ਦਰਸ਼ੀ’—ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional and ethical remembrance through nāma-saṅkīrtana: enumerating divine epithets that highlight radiance, creative power, and wisdom, encouraging reverence for the cosmic source that upholds order (dharma).
In Bhīṣma’s instruction, he recites a sequence of honorific names/epithets—solar, lunar, creative, and sage-like—functioning as a litany of praise within his broader discourse on righteous conduct and sacred observances.