Shloka 25
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
सर्वरत्नमयैश्रित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमै: । जातरूपमयैश्चान्यैहुताशनसमप्रभै:
sarvaratnamayaiś citrair avagāḍhā drumottamaiḥ | jātarūpamayaiś cānyai hutāśanasamaprabhaiḥ ||
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਡੁਬੋਏ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਰੁੱਖ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਕਈ ਸੁਵਰਨਮਯ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਰੁੱਖ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅੱਗ ਦੇ ਸਮਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse evokes a sacred, otherworldly landscape where nature itself appears transfigured into jewels, gold, and fire-like radiance—suggesting the extraordinary potency of holy realms and the mind’s reverence when encountering them, reinforcing a dharmic sensibility of awe toward sacred places and realities beyond ordinary perception.
Vyāsa is describing a marvelous scene: rivers whose banks (or vicinity) contain extraordinary trees with roots immersed in the waters—some jewel-like and variegated, some golden, and others shining like blazing fire—forming part of a larger visionary or sacred-geographical depiction within the Anuśāsana Parva.