Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
अन्न प्राणा नराणां हि सर्वमन्ने प्रतेष्ठितम् । अन्नदः पशुमान् पुत्री धनवान् भोगवानपि
nārada uvāca | annaṃ prāṇā narāṇāṃ hi sarvam anne pratiṣṭhitam | annadaḥ paśumān putrī dhanavān bhogavān api, nareśvara |
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਨਰੇਸ਼ਵਰ! ਅੰਨ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਨ; ਸਭ ਕੁਝ ਅੰਨ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅੰਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਭੋਗ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਅੰਨ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸਰਵਦਾਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
नारद उवाच
Food sustains life and underlies all human activity; therefore, donating food (annadāna) is among the highest forms of charity, equated with giving life itself and bringing broad worldly and moral rewards.
Nārada addresses a king and instructs him on the ethical greatness of giving food, explaining that since all beings depend on food, the donor of food is honored as a life-giver and gains prosperity and lineage.