Shloka 10
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
सम्यग् यजन्ति ये चेष्टी: क्षान्ता दान्ता जितेन्द्रिया: । सत्यं धर्म क्षितिं गाश्न॒ तान् नमस्यामि यादव
nārada uvāca | samyag yajanti ye ceṣṭīḥ kṣāntā dāntā jitendriyāḥ | satyaṃ dharmaṃ kṣitiṃ gāś ca tān namasyāmi yādava yadunandana ||
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਯਾਦਵ! ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜ੍ਞ ਅਤੇ ਇਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖ਼ਿਮਾ-ਯੁਕਤ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਤ੍ਯ, ਧਰਮ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਗਊ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
नारद उवाच
Educational Q&A
True worthiness is defined by disciplined conduct: performing sacred duties correctly, practicing patience and restraint, mastering the senses, and honoring foundational supports of dharma—truth, righteousness, the earth that sustains life, and the cow as a symbol of nourishment and non-violence.
Nārada addresses Kṛṣṇa (as Yādava, Yadunandana) and declares whom he considers worthy of reverence: those who properly perform yajña and observances and who embody ethical virtues and reverence for key dharmic principles.