Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 52
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञज्जलिकाश्रमम् | शाकभक्षश्षीरवासा: कुमारीविन्दते दश
kokāmukhe vigāhyātha gatvā cāñjalikāśramam | śākabhakṣaḥ kṣīravāsāḥ kumārī vindate daśa ||
ਕੋਕਾਮੁਖ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਅੰਜਲਿਕਾਸ਼੍ਰਮ-ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਾਗ-ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਆਹਾਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਚੀਰ-ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਸ ਵਾਰ ਸੇਵਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that pilgrimage (tīrtha-sevā) becomes especially fruitful when joined with self-restraint—simple diet and ascetic living—yielding amplified spiritual merit and a favorable post-death destiny.
A speaker describes a prescribed sequence of sacred acts: bathing at Kokāmukha, proceeding to Añjalikāśrama, and living there with austere observances; the reward is stated as the equivalent merit of ten visits to Kanyākumārī.