Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 19
Pātra-Lakṣaṇa and Niścita-Dharma
Marks of a Worthy Recipient and Stable Criteria of Dharma
कन्यां तां प्रतिगृहौव भार्या परमशो भनाम् । उवास मुदितस्तत्र स्वाश्रमे विगतज्वर:
kanyāṃ tāṃ pratigṛhyaiva bhāryāṃ paramaśobhanām | uvāsa muditas tatra svāśrame vigatajvaraḥ ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਉਸ ਪਰਮ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੀ ਮੁਨੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਦਾ ਜ਼ਵਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜ਼ਵਰ-ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights āśrama-dharma: when a relationship is accepted in a proper, dharmic manner, it can stabilize life, remove mental agitation (jvara as inner distress), and support a settled, responsible household existence.
The sage accepts the maiden as his wife and then lives happily with her in his hermitage; his prior worry or suffering is described as having departed, indicating a transition from distress to contented domestic life.