Shloka 756
Aṣṭāvakra–Strī-saṃvāda: Dhṛti, hospitality, and a dispute on autonomy
त्वयापि सुप्यतां भद्ने रजनी ह्ूतिवर्तते । तत्पश्चात् उज्ज्वल एवं प्रकाशमान शय्यापर सोते हुए ऋषिने उस वृद्धासे कहा--“भद्रे! अब तुम भी सो जाओ। रात अधिक बीत चली है'
tvayāpi supyatāṃ bhadre rajanī hy ativartate | tatpaścāt ujjvala evaṃ prakāśamānaśayyāparaḥ sote hue ṛṣiṇe us vṛddhāse kahā—“bhadre! aba tuma bhī so jāo | rāta adhik bīt calī hai”
ਫਿਰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸ਼ਯਿਆ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਬੁੱਢੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—“ਭਦ੍ਰੇ! ਤੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਸੋ ਜਾ; ਰਾਤ ਕਾਫ਼ੀ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।”
सअद्टावक्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights considerate conduct (sadācāra): even in conversation or instruction, one should be mindful of time and the comfort of others, gently urging rest when the night is far spent.
Aṣṭāvakra addresses a woman respectfully as “bhadre,” telling her to sleep because much of the night has passed; the scene is set with the sage reclining on a bright, shining bed while speaking to an elderly woman.