Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 171
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
स्तवमेतं भगवतो ब्रह्मा स्वयमधारयत् । गीयते च स बुद्धयेत ब्रह्मा शंकरसंनिधौ
stavam etaṁ bhagavato brahmā svayam adhārayat | gīyate ca sa buddhyeta brahmā śaṅkarasaṁnidhau ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਾਨਿਧ੍ਯ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵੇਦ-ਸਮਾਨ ਸਤੁਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਵਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse grounds devotional practice in authoritative precedent: since Brahmā himself preserves and sings this hymn before Śiva, seekers should learn it, internalize it, and treat sacred praise as a disciplined path of dharma and reverence.
Vāyu is speaking and commending a particular stotra to Śiva, emphasizing its prestige by stating that Brahmā has kept it in his heart and continually chants it in Śiva’s presence, implying its exceptional sanctity and efficacy.