Shloka 55
आदिराज: पृथुर्वैन्यो मित्रभानु: प्रियड्कर: । त्रसद्स्युस्तथा राजा श्वेतो राजर्षिसत्तम:
ādirājaḥ pṛthur vainyo mitrabhānuḥ priyāṅkaraḥ | trasadsyus tathā rājā śveto rājarṣisattamaḥ ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—(ਹੁਣ ਅੱਗੇ) ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ—ਵੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ-ਰਾਜ ਪૃਥੂ; ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਮਿਤ੍ਰਭਾਨੁ; ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁ; ਅਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਵੇਤ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse contributes to a dharmic practice of remembering exemplary rulers (rājarṣis). Their names function as moral models: recalling them is presented as a way to cultivate reverence for righteous governance, generosity, and self-restraint.
Bhīṣma is enumerating celebrated king-sages. This verse names Pṛthu (son of Vena) and a few others—Mitrabhānu, Trasadsyu, and Śveta—as part of a longer catalogue whose recitation is praised.