Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 25
प्रथमो होष देवानां मुखादग्निमजीजनत् । ग्रहैर्बहुविधै: प्राणान् संरुद्धानुत्सूजत्यपि
prathamo hi sa devānāṁ mukhād agnim ajījanat | grahair bahuvidhaiḥ prāṇān saṁruddhān utsṛjati api ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗੇਵਾਨ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰਹਿ-ਬਾਧਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਛੁਡਾ ਕੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a deity’s supreme, beneficent power: he is both a cosmic creator (bringing forth Agni) and a compassionate protector who frees afflicted beings from suffering, restoring their prāṇa and well-being.
Vāyu-deva is praising or describing a foremost divine figure, stating that this god produced Agni from his mouth and also liberates living beings whose life-force is oppressed by various graha-related afflictions.