Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 38
विप्रकारान् प्रयुद्धक्ते सम सुबहून् मम वेश्मनि । तानुदारतया चाहं चक्षमे चातिदुःसहान्
viprakārān prayuddhakte samabahūn mama veśmani | tān udāratayā cāhaṃ cakṣame cātiduḥsahān ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਵੀ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਹਿਣਯ ਸਨ; ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਸਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse upholds kṣamā (forbearance/forgiveness) as a dharmic strength: even when wronged severely—especially within one’s own home—one should restrain anger and respond with magnanimity rather than retaliation.
Vāyudeva speaks about being wronged by many brāhmaṇas in his own residence; despite their hostile and unbearable offenses, he chose to endure and forgive them, presenting his conduct as an ethical example.