Shloka 61
दीक्षाकालेषु सर्वेषु यः पठेन्नियतो द्विज: । न्यायवानात्मनिरत: क्षान्तो दान्तोडनसूयक:
dīkṣākāleṣu sarveṣu yaḥ paṭhennīyato dvijaḥ | nyāyavān ātmanirataḥ kṣānto dānto 'nasūyakaḥ ||
ਦੀਖਿਆ ਦੇ ਸਭ ਮੌਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਦਵਿਜ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਆਂਵਾਨ, ਆਤਮ-ਨਿਸ਼ਠ, ਖ਼ਿਮਾਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੋਸ਼-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined recitation at sacred vow-occasions is presented as a means to cultivate dharmic character—justice, inner steadiness, patience, self-control, and freedom from envy or fault-finding.
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he describes the moral and psychological qualities that arise for a regulated dvija who recites the prescribed names during times of dīkṣā and ritual observance.