Shloka 6
अनादिनिधन विष्णुं सर्वलोकमहेश्वरम् । लोकाध्यक्षं स्तुवन् नित्यं सर्वदुःखातिगो भवेत्
anādinidhanaṁ viṣṇuṁ sarvalokamaheśvaram | lokādhyakṣaṁ stuvan nityaṁ sarvaduḥkhātigo bhavet ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਨਾਦਿ-ਅਨੰਤ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿੱਤ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Constant praise and remembrance of Vishnu—understood as the eternal, all-pervading Lord and overseer of the cosmos—enables a person to transcend suffering. The emphasis is on nityatā (steadiness/continuity) in devotion as a transformative practice.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma is teaching about dharma and spiritual disciplines. Here he recommends sustained stuti of Vishnu, presenting it as a means to rise beyond the pains of worldly existence.