Shloka 52
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
ब्राह्मणान् दुर्बलानाथान् दीनान्धकृपणांस्तथा । बिभर्त्यन्नेन या नारी सा पतिव्रतभागिनी
brāhmaṇān durbalānāthān dīnāndhakṛpaṇāṁs tathā | bibharty annena yā nārī sā pativratabhāginī ||
ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਅੰਨ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ, ਦਿਨਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਣ-ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ-ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੰਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਸੱਸ-ਸਹੁਰੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਨਿੱਤ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਭਕਤੀਭਾਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ-ਰੂਪੀ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਨਦਾਨ ਨਾਲ ਅਸਹਾਇਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਿਵ੍ਰਤ-ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਪਾਂਦੀ ਹੈ।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Pativratā-dharma is expressed through compassionate household action: feeding and sustaining Brahmanas and vulnerable people is counted as a direct share in the merit of wifely virtue.
Śrīmaheśvara is instructing about the marks and fruits of an ideal wife’s dharma, highlighting that providing food to the needy is a concrete, meritorious practice aligned with pativratā conduct.