Shloka 45
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
तस्य चाक्ष्णो महत् तेजो येनायं मथितो गिरि: । त्वत्प्रियार्थ च मे देवि प्रकृतिस्थ: पुनः कृत:
tasya cākṣṇo mahat tejo yenāyaṁ mathito giriḥ | tvatpriyārthaṁ ca me devi prakṛtisthaḥ punaḥ kṛtaḥ ||
ਉਸ ਅੱਖ ਦਾ ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਮਥਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕੰਬ ਉਠਿਆ। ਅਤੇ ਦੇਵੀ! ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਪਹਾੜ-ਰਾਜ ਹਿਮਵਾਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ, ਠਹਿਰੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Immense power is not merely destructive; it is ethically completed by restoration and restraint. Śiva’s act shows that divine might, when guided by devotion and concern for order, both disrupts and then re-establishes balance.
Maheśvara explains that the tremendous radiance from his eye shook/churned the mountain, but then—out of regard for the Goddess—he returned the mountain (Himavān) to its normal, natural state.