Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 35
क्षणेन तेन निर्दग्धो हिमवानभवन्नग: । सधातुशिखराभोगो दीप्तदग्धलतौषधि:
kṣaṇena tena nirdagdho himavān abhavannagaḥ | sadhātuśikharābhogo dīptadagdhalatauṣadhiḥ ||
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਸੇ ਪਲ ਹਿਮਵਾਨ ਪਹਾੜ ਸੜ ਕੇ ਝੁਲਸ ਗਿਆ। ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੱਧੇ ਤਪ ਕੇ ਕਾਲੇ ਪੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਜਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਭਸਮ ਹੋ ਗਈਆਂ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how immense power (tejas) can bring instantaneous, far-reaching harm; it implicitly calls for restraint and responsibility, since even revered, life-giving realms like Himavān—home to herbs and resources—can be ruined in a moment.
Nārada describes a sudden conflagration: Himavān is burned at once, with its mineral-rich peaks and wide slopes scorched, and its creepers and medicinal plants left aflame—depicting a catastrophic, swift devastation caused by a previously mentioned agency.