Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 22
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
(सिद्धचारणसंघैश्न प्रसन्नेरसपशोभित: । मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युत: ।।
siddhacāraṇasaṅghaiś ca prasannair asapaśobhitaḥ | mattavāraṇasaṃyukto nānāpakṣigaṇair yutaḥ || tam adbhutam acintyaṃ ca dṛṣṭvā munigaṇas tadā | vismito hṛṣṭaromā ca babhūvāśrāvilekṣaṇaḥ ||
ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਈ। ਉਹ ਥਾਂ ਮੁੜ ਮੱਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਚਿੰਤਯ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਨੀਗਣ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ; ਰੋਮਾਂਚ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਆਈਆਂ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how contact with the divine or the extraordinary can transform a place and the hearts of the wise: true spiritual wonder (adbhuta) evokes reverence, joy, and devotional emotion rather than skepticism or pride.
Celestial beings (Siddhas and Cāraṇas) rejoice and beautify a mountain region; the locale becomes lively again with elephants and many birds. The sages witness this inconceivable marvel and respond with amazement, goosebumps, and tears of joy.