Shloka 87
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तथेति भगवानाह तस्य तद् वचन प्रभु: । स्वायम्भुव: क्रतुश्चापि पुत्रार्थम भवत् पुरा
tatheti bhagavān āha tasya tad vacana-prabhuḥ | svāyambhuvaḥ kratuś cāpi putrārtham abhavat purā ||
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ “ਤਥਾਸਤੁ” ਕਹਿ ਕੇ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯੋਗ-ਸਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਮਨ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that sustained discipline (yoga/tapas) and focused devotion can bear fruit, and that divine assent (“tathāstu”) is portrayed as responding to sincere, long-term spiritual effort—here directed toward a legitimate life-goal (progeny).
Vāsudeva recounts a precedent: just as a request was granted with the words “so be it,” Kratu, son of Svāyambhū, practiced concentrated yoga for three hundred years meditating on Śiva, and Śaṅkara rewarded him by granting a thousand sons.