Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 12
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
अल्पो5पि तादृशो दायो भवत्युत महाफल: । तृषिताय च ते दत्त हृदयेनानसूयता
alpo 'pi tādṛśo dāyo bhavaty uta mahāphalaḥ | tṛṣitāya ca te dattaṃ hṛdayenān asūyatā ||
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ-ਪੂਰਵਕ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵੀ ਮਹਾਨ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਈਰਖਾ-ਰਹਿਤ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾਤੁਰ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਅੰਨ ਤੇ ਜਲ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਲਪ ਦਾਨ ਵੀ ਅਪਾਰ ਪੁੰਨ ਬਣ ਗਿਆ।”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The fruit of charity depends primarily on the giver’s intention and purity of heart. Even a small offering becomes highly meritorious when given according to dharma—especially to one in need—without envy, resentment, or ulterior motive.
Vyāsa addresses a listener and affirms that the listener’s act of giving food and water to a thirsty guest, done sincerely and without jealousy, is a dharmic deed whose reward is great despite the smallness of the material gift.