Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 1203
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समा: । वह भोगसे सम्पन्न हो अपने तेजसे निर्मल सूर्यकी भाँति प्रकाशित होता है और सुन्दर कान्तिवाली
sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṃ samāḥ |
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਮਨੋਹਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁਣ੍ਯਾਤਮਾ ਪੁਰਖ ਭੋਗ-ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਨਿਰਮਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਸਮਾਨ ਦਿਪਤ ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵ-ਅੰਗਨਾਵਾਂ ਉਸ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪ-ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents a karmic-ethical principle: extraordinary pleasures and honors in heavenly realms arise as results of puṇya (merit) and tejas (spiritual radiance). Enjoyment is depicted as a consequence of righteous conduct, not as an independent goal.
Bhishma describes a virtuous man ascending to a divine vimāna that fulfills all desires. Shining celestial maidens, adorned with divine attire and ornaments, entertain him for immense cosmic durations measured in kalpas.