Shloka 11
Ādi Parva, Adhyāya 90 — Pūror Vaṃśa, Kuru-Pravara, and the Janamejaya Line
Genealogical Recitation
संस्वेदजा अण्डजाश्षोद्धिदश्न सरीसृपा: कृमयो<थाप्सु मत्स्या: । तथाश्मानस्तृणकाष्ठ॑ च सर्वे दिष्टक्षये स्वां प्रकृति भजन्ति,स्वेदज, अण्डज, उद्धिज्ज, सरीसूप, कृमि, जलमें रहनेवाले मत्स्य आदि जीव तथा पर्वत, तृण और काष्ठ--ये सभी प्रारब्ध-भोगका सर्वथा क्षय हो जानेपर अपनी प्रकृतिको प्राप्त हो जाते हैं
saṃsvedajā aṇḍajāś codbhidāś ca sarīsṛpāḥ kṛmayo ’thāpsu matsyāḥ | tathāśmānas tṛṇa-kāṣṭhaṃ ca sarve diṣṭa-kṣaye svāṃ prakṛtiṃ bhajanti ||
ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਗੇ, ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ, ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਆਦਿ ਜੀਵ; ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰ, ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ—ਇਹ ਸਭ, ਜਦੋਂ ਨਿਯਤ ਪ੍ਰਾਰਬਧ-ਭੋਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
जटद्टक उवाच