Shloka 55
Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
जनमेजय! परम बुद्धिमान महाराज ययातिने इस प्रकार भोगोंकी नि:सारताका विचार करके बुद्धिके द्वारा मनको एकाग्र किया और पुत्रसे अपना बुढ़ापा वापस ले लिया ।। दत्त्वा च यौवन राजा पूरुं राज्येडभिषिच्य च | अतृप्त एव कामानां पूरुं पुत्रमुवाच ह,पूरुको उसकी जवानी लौटाकर राजाने उसे राज्यपर अभिषिक्त कर दिया और भोगोंसे अतृप्त रहकर ही अपने पुत्र पूरसे कहा--
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! parama-buddhimān mahārāja Yayātir evaṃ bhogānāṃ niḥsāratāṃ vicārya buddhyā manasā ekāgratāṃ kṛtvā putrāt svāṃ jarāṃ pratyājahāra. Datvā ca yauvanaṃ rājā Pūruṃ rājye ’bhiṣicya ca, atṛpta eva kāmānāṃ Pūruṃ putram uvāca ha.
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ! ਪਰਮ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਹਾਰਾਜ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਰਤਾ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਮੁੜ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
वैशम्पायन उवाच