Shloka 8
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
पशव्यश्रैव पुण्यश्च प्रभूतधनधान्यवान् । स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्न भोग्यैर्भूमिगुणैर्युत:
vaishampāyana uvāca | paśavyāś caiva puṇyaś ca prabhūtadhana-dhānyavān | svārakṣyaś caiva saumyaś ca bhogyair bhūmi-guṇair yutaḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਹ ਪਸ਼ੂਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਪੁੰਨਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਕੋਲ ਅਪਾਰ ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭੋਗਯ ਸਰੋਤਾਂ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Prosperity is presented as ethically grounded: true excellence includes virtue (puṇya), the capacity to protect one’s realm (svārakṣya), gentleness (saumya), and the responsible enjoyment and stewardship of the land’s resources (bhūmi-guṇa).
Vaiśampāyana describes a figure’s qualities—material abundance (cattle, wealth, grain) together with moral and administrative fitness (virtue, self-protection, gentleness), portraying an idealized condition of a well-endowed and well-governed domain.