Shloka 51
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
अनुपमबलवीर्यतेजसो धृतमनस: परिरक्षणेडमृतस्य । असुरपुरविदारणा: सुरा ज्वलनसमिद्धवपु:प्रकाशिन:
anupama-bala-vīrya-tejasaḥ dhṛta-manasaḥ parirakṣaṇe ’mṛtasya | asura-pura-vidāraṇāḥ surā jvalana-samiddha-vapuḥ-prakāśinaḥ ||
ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬਲ, ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਤੇਜ ਅਤੁਲ ਸੀ। ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਢਾਹ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਦੇਹ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Power (bala, vīrya, tejas) is ethically framed as a duty of protection: the Devas steady their minds (dhṛta-manasaḥ) and commit themselves to safeguarding amṛta, emphasizing disciplined resolve in service of a shared good.
Kaśyapa describes the Devas as blazing and formidable, capable of destroying Asura strongholds, and states that they have taken a firm inner vow to protect the amṛta (nectar of immortality).