Shloka 49
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
चक्राणि परिघांश्ैव त्रिशूलानि परश्वधान् | शक्तीश्न विविधास्तीक्ष्णा: करवालांश्व निर्मलान् | स्वदेहरूपाण्यादाय गदाश्षोग्रप्रदर्शना:
cakrāṇi parighāṁś caiva triśūlāni paraśvadhān | śaktīś ca vividhās tīkṣṇāḥ karavālāṁś ca nirmalān | svadeharūpāṇy ādāya gadāś cogrāḥ pradarśanāḥ ||
ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ—ਚੱਕਰ, ਪਰਿਘ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਪਰਸ਼ੂ, ਨਾਨਾ ਤਿੱਖੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਖੜਗ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਹ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾਵਾਂ ਵੀ ਵਿਖਾਈਆਂ।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how the display of force—through an array of formidable weapons and assumed forms—can be used to intimidate and assert dominance; ethically, it hints at the escalation of conflict when power is showcased rather than restrained.
Kaśyapa describes a scene in which beings (implied combatants) arm themselves with many kinds of weapons and manifest fierce, self-like forms, openly exhibiting terrifying maces and other arms as a show of readiness for violent confrontation.