Shloka 21
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
ततो नि:पुरुषं शैलं हिमसंरुद्धकन्दरम् । अगम्यं मनसाप्यन्यैस्तस्थाचख्यौ स कश्यप:
tato niḥpuruṣaṃ śailaṃ himasaṃruddhakandaram | agamyaṃ manasāpy anyais tasthācakhyau sa kaśyapaḥ ||
ਤਦ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪਹਾੜ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਮਨੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਸੀ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਰੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਸੀ।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea of deliberate inaccessibility: certain places (and by extension certain aims) are set beyond ordinary reach, emphasizing restraint, secrecy, and the authority of a sage to designate protected or remote spaces.
Kaśyapa indicates a particular mountain—deserted, snow-sealed in its caves, and extremely inaccessible—thereby directing attention to a remote location that others cannot approach even mentally.