Shloka 37
Gaṅgādvāra-tīrtha, Ulūpī-saṃvāda, and Arjuna’s Dharma-Deliberation (गङ्गाद्वार-तीर्थम्, उलूपी-संवादः)
मेघवृन्दमिवाकाशे विद्ध॑ विद्युत्समावृतम् । तत्र रम्ये शिवे देशो कौरव्यस्य निवेशनम्,इन्द्रप्रस्थके रमणीय एवं शुभ प्रदेशमें कुरुराज युधिष्ठिरका सुन्दर राजभवन बना हुआ जो आकाशशमें विद्युत॒की प्रभासे व्याप्त मेघमण्डलकी भाँति देदीप्यमान था
meghavṛndam ivākāśe viddhaṃ vidyut-samāvṛtam | tatra ramye śive deśe kauravyasya niveśanam indraprasthake ramaṇīyaṃ evaṃ śubha-pradeśeṃ kuru-rāja yudhiṣṭhirasya sundara rāja-bhavanaṃ babhūva, yad ākāśe vidyut-prabhayā vyāpta-megha-maṇḍalasya iva dīdyamānaṃ āsīt |
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਰਮਣੀਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਉਹ ਭਵਿਆ ਰਾਜ ਮਹਲ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse links outer splendour with inner order: an auspicious, well-governed realm under a dharmic king is portrayed as naturally radiant. Beauty and prosperity are framed as signs of righteous rule rather than mere luxury.
Vāyu describes the residence at Indraprastha—Yudhiṣṭhira’s palace—using a vivid simile: it gleams like a cloud-mass in the sky lit through with lightning, emphasizing the city’s auspiciousness and grandeur.