Shloka 13
कुन्त्युवाच ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन् विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा | न चाप्यनिष्ट: पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत्,कुन्ती बोली--ब्रह्मन! मेरा भी यह स्थिर विचार है कि ब्राह्मणोंकी रक्षा करनी चाहिये। यों तो मुझे भी अपना कोई पुत्र अप्रिय नहीं है, चाहे मेरे सौ पुत्र ही क्यों न हों। किंतु वह राक्षस मेरे पुत्रका विनाश करनेमें समर्थ नहीं है; क्योंकि मेरा पुत्र पराक्रमी, मन्त्रसिद्ध और तेजस्वी है
kuntī uvāca mamāpy eṣā matir brahman viprā rakṣyā iti sthirā | na cāpy aniṣṭaḥ putro me yadi putraśataṃ bhavet |
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੇਰਾ ਵੀ ਇਹ ਪੱਕਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਮੇਰੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਅਪ੍ਰਿਯ ਨਹੀਂ।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse affirms a dharmic priority: protecting Brahmins (vipra-rakṣā) is a firm moral duty, placed above personal attachment—even the love for one’s own children.
Kuntī responds to a Brahmin, declaring her unwavering resolve that Brahmins must be protected, and emphasizing that none of her sons is expendable or hateful to her, even if she had a hundred.