Shloka 12
उत्सृष्टमामिषं भूमौ प्रार्थयन्ति यथा खगा: । प्रार्थयन्ति जना: सर्वे पतिहीनां तथा स्त्रियम्,जैसे पक्षी पृथ्वीपर डाले हुए मांसके टुकड़ेको लेनेके लिये झपटते हैं, उसी प्रकार सब लोग विधवा स्त्रीको वशमें करना चाहते हैं। द्विजश्रेष्ठ) दुराचारी मनुष्य जब बार-बार मुझसे याचना करते हुए मुझे मर्यादासे विचलित करनेकी चेष्टा करेंगे, उस समय मैं श्रेष्ठ पुरुषोंके द्वारा अभिलषित मार्गपर स्थिर नहीं रह सकूँगी
utsṛṣṭam āmiṣaṃ bhūmau prārthayanti yathā khagāḥ | prārthayanti janāḥ sarve patihīnāṃ tathā striyam ||
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉੱਤੇ ਪੰਛੀ ਝਪਟਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਤੀ-ਹੀਣ ਇਸਤਰੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਲੋਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਡਗਮਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਧਰਮ-ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਅਡੋਲ ਰਹਾਂਗੀ?
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse warns that a socially unprotected woman becomes a target of predatory desire, and it underscores the need for dharma—self-restraint, respect for boundaries, and protection of the vulnerable—so that one remains steady on the noble path.
A brāhmaṇa speaker uses a vivid simile—birds rushing toward discarded meat—to describe how people pursue a husbandless woman. The speaker expresses anxiety that repeated pressure from immoral men could disturb her adherence to propriety and the conduct esteemed by the virtuous.