Shloka 14
फस्ताफण चर जपत्ताउच के & 5] र न हे अणीमाण्डग्य उवाच बालो हि द्वादशाद् वर्षाज्जन्मतो यत् करिष्यति । न भविष्यत्यधर्मोउत्र न प्रज्ञास्यन्ति वै दिश:
Aṇīmāṇḍavya uvāca | bālo hi dvādaśād varṣāj janmato yat kariṣyati | na bhaviṣyaty adharmo 'tra na prajñāsyanti vai diśaḥ ||
ਅਣੀਮਾਂਡਵ੍ਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰੇ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਉਹ ਠੀਕ ਰਾਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
अणीमाण्डग्य उवाच
Educational Q&A
Moral culpability depends on maturity and discernment; a very young child lacks developed understanding of dharma and proper conduct, so actions at that age should not be judged as deliberate adharma.
Aṇīmāṇḍavya argues a principle of ethical judgment: because a twelve-year-old is still a child without clear discernment, his actions should not be treated as intentional wrongdoing in the case under discussion.