Shloka 93
Āṇīmāṇḍavya–Upākhyāna
The Account of Āṇīmāṇḍavya and the Birth of Vidura
वैशम्पायन उवाच तस्यैतन्मतमाज्ञाय सत्यधर्मपरायण: । प्रत्यजानात् तदा राजन् पितु: प्रियचिकीर्षया,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! निषादराजके इस अभिप्रायको समझकर सत्यधर्ममें तत्पर रहनेवाले कुमार देवव्रतने उस समय पिताका प्रिय करनेकी इच्छासे यह कठोर प्रतिज्ञा की
Vaiśampāyana uvāca: tasyaitan matam ājñāya satyadharma-parāyaṇaḥ | pratyajānāt tadā rājan pituḥ priyacikīrṣayā ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— “ਹੇ ਰਾਜਨ! ਨਿਸ਼ਾਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਸ ਮਨੋਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਕੁਮਾਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕੀਤੀ।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic resolve: a person devoted to truth and righteousness may accept a difficult vow when motivated by duty—here, the ethical tension between personal cost and filial responsibility is foregrounded.
Vaiśampāyana tells the king that Devavrata, after grasping the Niṣāda king’s intention, makes a harsh vow in order to fulfill his father’s desire—setting up the famous episode of Devavrata’s life-defining pledge.